Para lo que tú consideres... te cedo la voz y la palabra, hazte sentir, siéntete poderos@!
(sin nombre)
September 19 3:05 PM
LLegó el momento amargo del Adios, un Adios que tengo que escribir pues las lagrimas no me dejan hablar, pero guardaré tu recuerdo amigo como un tesoro precioso. La calidez de tu abrazo, las palabras sencillas de consuelo. He deambulado en los valles frios sin miedo gracias a tus consejos.
Por eso no olvido y agradezco.
Te vas en silencio y dejando la puerta entornada por si te necesito con la esperanza de poder volver ha trabajar contigo. Mas no hay tormenta que doblegue el brazo de la mano compañera.
Reimos en cada aventura , en cada cruze del destino. Así seguiremos nuestro recuerdo regado de atardeceres de risas.
Amiga quiero agradecerte por soportar mis defectos, tolerar mis humores y por sobre todas las cosas por entenderme.
En gratitud por tu amistad, quiero desearte ( aunque no sea bruja) larga vida, buena fortuna y alegria, en cualquier parte donde te encuentres.
Te imaginas quien soy? soy una del Carre de la tarde la plomo que aguantas todos los dias cinco horas . Que bonito lo que dices de nosotros , pero si supieras lo que nosotras pensamos de tí , seguro que te emocionarias mucho , no tanto como yo que soy una bleda . Porque tenemos una amiga ... un pedaaaazo de amiga que siempre está ahí , que sepas que yo particularmente te aprecio un montón, un besote , me voy a dormir que es tardísimo.
Doncs són les 2'12h de la matinada i demà treballo però com que no puc dormir li he xorat el portàtil a la companya de pis i m'he dedicat a llegir el "pues va aser que no", i ara mateix hi afegiria : "a los vecinos de arriba que andan clavando los tacones" o "a las noches indormibles con madrugones estressantes".